In december was er ineens weer nieuws rondom de voorgenomen bouw van drie zeer grote villa’s naast de Ruïne van Brederode. In 2019 had de gemeenteraad hiervoor een bestemmingswijziging van ‘agrarisch met natuurwaarden’ naar ‘wonen’ mogelijk gemaakt, in het kader van de toenmalige Ruimte-voor-Ruimteregeling.
Volgens die regeling konden vervallen agrarische percelen worden opgekocht, opgeruimd en daarna ontwikkeld tot woningbouw. Onder de voorwaarde van de bijbehorende strikte rekenmethode over hoeveel er mocht worden gebouwd, stemde ook GroenLinks destijds in, hoewel we er liever natuur zagen. We dienden nog wel een amendement in om de openheid van de locatie en de hoeveelheid groen en natuur te borgen. Dit amendement werd gelukkig aangenomen.
Daarna werd het nieuwe bestemmingsplan echter vernietigd door de Raad van State, onder andere vanwege fouten in de berekening. Vervolgens was het jarenlang stil rond deze bijzondere plek, gelegen achter Tennispark Brederode en op de plaats van de vroegere voorhof van de Ruïne van Brederode.
Tot afgelopen december, toen het college voorstelde om het na de uitspraak gerepareerde bestemmingsplan opnieuw in stemming te brengen. Drie dingen vond GroenLinks daar opmerkelijk aan. Ten eerste was het de vraag of het plan niet onder de vorig jaar gestarte Omgevingswet moest worden ingediend. Maar dat was vooral een juridische kwestie, waarover juristen elkaar tegenspraken. Ten tweede bestaat de Ruimte-voor-Ruimteregeling inmiddels niet meer en zijn er veel omstandigheden veranderd, met bijvoorbeeld veel meer extreme regenval, die gevolgen heeft voor het Tennispark.. Dat maakt een nieuwe afweging voor GroenLinks noodzakelijk, en wat ons betreft ook voor belanghebbenden. Ten derde vonden we het dan ook onterecht dat de omwonenden en maatschappelijke organisaties als Natuurmonumenten, Bond Heemschut en Stichting Monumentenbezit deze keer geen kans kregen om te reageren op het plan.
Het college betoogde dat dit niet nodig was, omdat het plan “niet wezenlijk” was aangepast. Bij de stukken zat daarom een in onze ogen onevenwichtige ‘Nota van zienswijzen’: de inspraakreacties dateerden nog uit 2017, terwijl de reactie van het college daarop wél was geactualiseerd. GroenLinks vond dit niet netjes, vooral omdat de belanghebbenden eerder was toegezegd dat ze in de verdere planvorming zouden worden meegenomen.
Want nog los van wat je van bebouwing op deze kwetsbare plek vindt – in wiens belang is dat eigenlijk, moeten we wel instemmen omdat een eerder besluit verwachtingen heeft gewekt, of moeten we vooral nu de afweging maken wat het beste is voor de plek? – staat GroenLinks voor zorgvuldige procedures en goed omgaan met inwoners en organisaties.
Nadat in december eerder werd besloten om een extra sessievergadering over het onderwerp te houden, werd het echt spannend op donderdagavond 22 januari. Op tafel lagen drie opties: nu gewoon doorgaan en een besluit nemen, een extra inspraakronde inlassen, of alles opnieuw doen volgens de Omgevingswet. Hoewel GroenLinks dat laatste aanvankelijk het beste leek, realiseerden we ons ook dat alleen voor het tweede misschien een meerderheid te vinden was. Bovendien leken belanghebbenden zich daarin te kunnen vinden.
GroenLinks trapte de sessie af door meteen voor deze optie 2 te pleiten en kreeg al snel bijval van ChristenUnie en Liberaal Blauw. Daarna volgden echter veel fracties die geen reden zagen voor geactualiseerde inspraak en die een week later gewoon een besluit wilden nemen: PvdA, Sterk Velsen, Forum voor Democratie en VVD; het CDA aarzelde. Gelukkig sloot Velsen Lokaal zich daarna aan bij optie 2 en dat gold uiteindelijk ook voor D66. Daarmee waren vijf partijen voor het niet besluitrijp verklaren van het raadsvoorstel.
Wethouder Smeets gaf vervolgens aan dat belanghebbenden wat hem betreft zes weken de tijd konden krijgen voor een inspraakreactie, tot 5 maart. Daarna zou het college ze van een reactie kunnen voorzien en het geheel naar de raad sturen. Daarmee zou de raad nog deze zomer een besluit kunnen nemen, op basis van geactualiseerde inspraakreacties, en kon de vertraging beperkt blijven.
Aan het begin van de raadsvergadering van 29 januari werd het toch nog even extra spannend. Brederoodseweg 41 stond namelijk op de agenda en moest er nog wel vanaf gehaald worden met een zogeheten ordevoorstel. De toezegging van de wethouder was duidelijk geweest en had zelfs in de IJmuider Courant gestaan. Organisaties waren dan ook gestart met schrijven en aanvullend onderzoek doen. GroenLinks verwachtte daarom dat alle fracties – ook diegene die op 22 januari nog pleitten voor doorgaan – nu op basis van deze nieuwe werkelijkheid wel zouden instemmen met het van de agenda halen.
Tot onze verbazing hielden de partijen echter voet bij stuk en door zieken bij verschillende fracties had het weinig gescheeld of het agendapunt was gewoon behandeld, waarmee de toegezegde extra inspraakronde dus niet door zou gaan. Gelukkig was er met de fracties van GroenLinks, Velsen Lokaal, D66, ChristenUnie, Liberaal Blauw en CDA toch een meerderheid voor van de agenda halen. Daarmee krijgen de belanghebbenden dus inderdaad een kans om de plannen van commentaar te voorzien. GroenLinks zal daar later dit voorjaar zeker zijn voordeel mee doen, zodat we tot een goed nieuw oordeel kunnen komen.