Oplaaiende discussie over kernenergie

In de IJmuider Courant van 15 maart vult Job Janssens de kolom zwart-wit met een merkwaardige mening over de oplaaiende discussie over kernenergie. We moeten ons realiseren, zo beweert hij, dat de problemen aan de reactoren in Japan zijn ontstaan door een natuurlijke ramp en niet door menselijk falen. Hij vindt het daarom onjuist dat de discussie over kernenergie zo oplaait: verleen liever concrete steun.
De verbazing van de GroenLinks fractie is groot. De discussie over de risico's van kernenergie gaat niet over de oorzaak van een ramp, maar over de gevolgen.

Met de radio aan, voor mij normaal gesproken een redelijke kwelling, volg ik de laatste dagen gespannen de ontwikkelingen rond de centrales in Japan. Het lijkt steeds slechter te gaan. Vannacht nog een nieuwe explosie, waarna de radioactiviteit in de directe omgeving weer is toegenomen en nu net het bericht, dat er wellicht een radioactieve wolk richting Tokyo waait. Even snel op wikipedia gekeken: 13 miljoen inwoners in 2009. Het zal gebeuren, dat die stad (en natuurlijk de rest van het land) wordt getroffen door een wolk die dusdanig radioactief is, dat deze de gezondheid schade berokkend! Je moet er niet aan denken. Je moet ook niet denken aan de gevolgen voor de natuur, voor landbouwgrond dat generaties lang kan worden afgeschreven, voor de gevolgen voor het nageslacht...

Dat de discussie over kernenergie weer oplaait ligt voor de hand. Eens te meer wordt duidelijk, dat zonder menselijk falen ook kernrampen kunnen ontstaan. Al zou al het mensenwerk worden overgenomen door perfecte robots, dan nog is een kerncentrale niet veilig en zal dat ook nooit worden. Is de vraag te stellen, of de baten de risico's acceptabel maken? Nee. Het gaat niet om bijvoorbeeld 'vliegen', onze veiligste manier van reizen, die ook risico's met zich meebrengt. Als een vliegtuig neerstort zijn er doden, maar daar blijft het bij. Het gaat zelfs niet om rampen als tsunami's, die eenmalig een enorm gebied platleggen. Het gaat hier om radioactiviteit, die voortdurend slachtoffers blijft maken, die gebieden onbewoonbaar maakt, die genetische afwijkingen veroorzaakt, die ongeboren kinderen al ziek maakt, die gewassen in enorme gebieden vernietigt, voor consumptie onmogelijk maakt. En niet voor een jaartje, maar voor vele, vele decennia, zo niet langer dan een eeuw, afhankelijk van de 'docering'. Het is ook geen 'ver van mijn bed-show', want radioactiviteit houdt zich niet aan grenzen, wordt meegevoerd met luchtstromen. Een ramp hier zou over de grens meer schade kunnen aanrichten en een ramp elders in Europa (en zelfs daarbuiten) kan Nederland keihard treffen.

Wie dit gelaten wil afwachten, moet zich niet mengen in de discussie, maar zou wel respect kunnen hebben voor iedereen, die de mensheid wil beschermen tegen dergelijke ellende, DEZE ellende, die nu iedere Japanner boven het hoofd hangt.

In Duitsland werd gisteren al massaal actie gevoerd (meer dan 100.000 mensen) tegen kernenergie, met als gevolg dat Merkel tot het stilleggen van 7 centrales heeft besloten. In de Nederlandse media ben ik nog geen aanzet tot enige actie tegengekomen. Zal het onze tijd wel duren? Misschien, maar ook die van onze kinderen?